دلِ بیقراران

وبلاگ دل بیقراران

r --> توضیح تصویر
دلِ بیقراران
آخرین مطالب
طبقه بندی موضوعی

ابزار نظر سنجی

ابزار



با کلیک روی ابزار زیر ادعیه را ببینید
برای نمایش ادعیه كلیك كنید



يكشنبه, ۹ ارديبهشت ۱۳۹۷، ۱۱:۱۴ ق.ظ

ویتامین ث

ویتامین C، همچنین به عنوان اسید اسکوربیک اسید شناخته شده است، ویتامین محلول در آب است که به طور طبیعی در برخی از غذاها موجود است، و به عنوان مکمل غذایی در دسترس است. انسانها، بر خلاف بسیاری از حیوانات، قادر به ایجاد ویتامین C در داخل بدن نیستند، بنابراین این یک ماده غذایی ضروری است [1].
Image result for ‫ویتامین c‬‎

ویتامین C برای بیوسنتز کلاژن، L-کارنیتین و برخی از نوروترانسمیترها مورد نیاز است؛ ویتامین C نیز در متابولیسم پروتئین دخیل است [1،2]. کلاژن جزء ضروری بافت همبند است که نقش حیاتی در بهبود زخم دارد. ویتامین C همچنین یک آنتی اکسیدان فیزیولوژیکی مهمی است [3] و نشان داده شده است که دیگر آنتی اکسیدان های موجود در بدن از جمله آلفا توکوفرول (ویتامین E) بازسازی می شود. تحقیقات در حال انجام این تحقیق است که آیا ویتامین C با محدود کردن اثرات مضر رادیکال های آزاد از طریق فعالیت آنتی اکسیدان، می تواند به جلوگیری یا تداوم توسعه برخی از سرطان ها، بیماری های قلبی عروقی و سایر بیماری هایی که استرس اکسیداتیو نقش عینی ایفا می کند کمک کند. ویتامین C علاوه بر عملکرد بیوسنتز و آنتی اکسیدان، نقش مهمی در عملکرد ایمنی دارد [4] و جذب آهن غلیظ [5]، شکل آهن موجود در غذاهای گیاهی را بهبود می بخشد. مصرف کافی ویتامین C موجب ایجاد اسکوربیک می شود که ضعف و ضعف آن، ضعف گسترده بافت همبند و شکنندگی مویرگی مشخص می شود [1،2،4،6-9].

جذب روده ویتامین C توسط حداقل یک متخصص مخصوص دوز وابسته و فعال فعال شده است [4]. سلول ها ویتامین C را با یک پروتئین حمل و نقل خاص جمع آوری می کنند. مطالعات in vitro نشان داده است که ویتامین C اکسید شده یا اسید دهیدروآسکوربیک وارد سلول ها از طریق بعضی از گیرنده های تسهیل کننده گلوکز شده و سپس به داخل اسکوربیک اسید کاهش می یابد. اهمیت فیزیولوژیک جذب دی هیدروآسکوربیک اسید و سهم آن در کل ویتامین C در اقتصاد ناشناخته است.

ویتامین C خوراکی باعث ایجاد غلظت بافت و پلاسما می شود که بدن به شدت کنترل می کند. تقریبا 70٪ -90٪ ویتامین C در مصرف متوسط ​​30 تا 180 میلی گرم در روز جذب می شود. با این حال، در دوزهای بالاتر از 1 گرم در روز، جذب به کمتر از 50٪ می رسد و جذب، اسید آسکوربیک غیر غیر متابولیکی در ادرار دفع می شود [4]. نتایج مطالعات فارماکوکینتیک نشان می دهد که دوزهای خوراکی اسید آسکوربیک 1.25 گرم در روز باعث افزایش غلظت ویتامین C بالغ بر 135 میکرومول / لیتر می شود که حدود دو برابر بیشتر از مصرف روزانه 200-300 میلی گرم اسید آسکوربیک از ویتامین C غنی از غذاها [10]. مدل سازی فارماکوکینتیک پیش بینی می کند که حتی دوز به اندازه 3 گرم اسید اسکوربیک که هر 4 ساعت مصرف می شود، حداکثر غلظت پلاسما تنها 220 میکرومول بر لیتر را تولید می کند [10].

محتوای کل ویتامین C از 300 میلیگرم (در نزدیکی اسفنجی) تا حدود 2 گرم است [4]. سطوح بالای ویتامین C (غلظت میلومولار) در سلول ها و بافت ها حفظ می شود و در لکوسیت ها (گلبول های سفید خون)، چشم، غده فوق کلیه، غده هیپوفیز و مغز بالاتر است. نسبتا کم سطح ویتامین C (غلظت میکرومولار) در مایعات خارج سلولی مانند پلاسما، گلبول های قرمز و بزاق یافت می شود [4].

مصرف توصیه می شود
توصیه های مصرف برای ویتامین C و سایر مواد مغذی در مواد غذایی رژیم غذایی (DRI) که توسط هیئت غذا و تغذیه (FNB) در موسسه پزشکی (IOM) آکادمی های ملی (که قبلا آکادمی ملی علوم است) [8] توسعه داده شده است. . DRI معیار عمومی برای مجموعه ای از ارزش های مرجع مورد استفاده برای برنامه ریزی و ارزیابی مصرف مواد مغذی سالم است. این مقادیر که از نظر سن و جنس متفاوت است [8] عبارتند از:

• توصیه شده رژیم غذایی (RDA): میانگین مصرف روزانه کافی برای پاسخگویی به نیازهای مواد مغذی تقریبا همه (97 تا 98 درصد) افراد سالم؛ اغلب برای برنامه ریزی تغذیه مناسب برای افراد برنامه ریزی شده است.
• مصرف مناسب (AI): مصرف در این سطح فرض شده است تا کفایت تغذیه ای را تضمین کند؛ زمانی که شواهد برای توسعه یک RDA کافی نیست، ایجاد شده است.
• پیش بینی میانگین نیاز (EAR): میانگین میانگین مصرف روزانه بر اساس نیاز 50 درصد افراد سالم؛ معمولا برای ارزیابی مصرف مواد مغذی گروه ها و برنامه ریزی غذایی مناسب برای آنها برنامه ریزی شده است. همچنین می تواند برای ارزیابی مصرف مواد مغذی افراد استفاده شود.
• سطح دریافت پذیری بالا (UL): حداکثر مصرف روزانه بعید است که باعث اثرات نامطلوب سلامتی شود.
جدول 1 RDA های فعلی برای ویتامین C را نشان می دهد [8]. RDA برای ویتامین C بر اساس عملکرد فیزیولوژیکی و آنتی اکسیدانی آن در گلبول های سفید خون است و بسیار بالاتر از مقدار مورد نیاز برای محافظت از کمبود [4،8،11] است. برای نوزادان از زمان تولد تا 12 ماه، FNB AI برای ویتامین C ایجاد کرده است که معادل مصرف متوسط ​​ویتامین C در شیردهی سالم است.

جدول 1: کمک های غذایی توصیه شده (RDAs) برای ویتامین C [8] ناباروری زنان باردار
0-6 ماه 40 میلی گرم * 40 میلی گرم *
7-12 ماه 50 میلی گرم * 50 میلی گرم *
1-3 سال 15 میلیگرم 15 میلیگرم
4-8 سال 25 میلی گرم 25 میلی گرم
9-13 سال 45 میلی گرم 45 میلی گرم
14-18 سال 75 میلی گرم 65 میلی گرم 80 میلی گرم
115 میلی گرم سال 19 سال 90 میلی گرم 75 میلی گرم 85 میلی گرم 120 میلی گرم سیگاری افراد مبتلا به سیگار نیاز به ویتامین C 35 میلی گرم در روز بیشتر از افراد غیر سیگاری دارند. * مصرف مناسب (AI) منابع ویتامین CFoodFruits و سبزیجات بهترین منابع ویتامین C هستند (جدول 2 را ببینید) [12]. مرکبات، گوجه فرنگی، آب گوجه فرنگی و سیب زمینی همکاری مهم ویتامین C را به رژیم غذایی آمریکا می دهند [8]. سایر منابع غذایی خوب عبارتند از فلفل قرمز و سبز، کیوی فلفل، بروکلی، توت فرنگی، شاخسارهای بروکسل و کانتالوپ (جدول 2 را ببینید) [8،12]. گرچه ویتامین C به طور طبیعی در غلات وجود ندارد، آن به برخی غلات صبحانه غنی شده اضافه می شود. مقدار ویتامین C مواد غذایی ممکن است با ذخیره طولانی مدت و پخت و پز کاهش یابد زیرا اسید اسکوربیک محلول در آب است و توسط گرما از بین می رود [6،8]. بخارسازی و یا مایکروویو ممکن است باعث کاهش تلفات پخت و پز شود. خوشبختانه، بسیاری از بهترین منابع غذایی ویتامین C، مانند میوه ها و سبزیجات، معمولا خام مصرف می کنند. مصرف پنج بار مختلف از میوه ها و سبزیجات در روز می تواند بیش از 200 میلی گرم ویتامین C را تهیه کند. جدول 2: منابع غذایی انتخابی ویتامین C [12] میلی گرم مواد غذایی در هر وعده درصد (٪) DV * فلفل قرمز، شیرین، ½ فنجان 95 158 آب پرتقال، ¾ فنجان 93 155 نارنجی، 1 متوسط ​​70 117 آب گریپ فروت، ¾ فنجان 70 117 فلفل، 1 متوسط ​​64 107 فلفل سبز، شیرین، خام، ½ فنجان 60 100 کلم بروکلی، پخته، ½ فنجان 51 85 توت فرنگی، تازه، فنجان، ½ فنجان 49 82 پاپ بریس، پخته، ½ فنجان 48 80 گریپ فروت، ½ متوسط ​​39 65 کلم بروکلی، خام، ½ فنجان 39 65 آب گوجه فرنگی، ¾ فنجان 33 55 Cantaloupe، ½ فنجان 29 48 کلم، پخته شده ½ فنجان 28 47 گل کلم، خام ½ فنجان 26 43 سیب زمینی، پخته، 1 متوسط ​​17 28 گوجه فرنگی، خام، 1 متوسط ​​17 28 اسفناج، پخته، ½ فنجان 9 15 نخود سبز، یخ زده، پخته شده، ½ فنجان 8 13 * DV = ارزش روزانه. DVs توسط اداره غذا و داروی آمریکا (FDA) برای کمک به مصرف کنندگان در مقایسه با محتویات مواد مغذی در متن یک رژیم غذایی کامل ایجاد شده است. DV برای ویتامین C 60 میلی گرم برای بزرگسالان و کودکان 4 سال و بالاتر است. FDA به تمام برچسب های مواد غذایی نیاز دارد که درصد پروتئین DV را برای ویتامین C فهرست نمایند. غذاها که 20 و٪ یا بیشتر از DV را در بر می گیرند، به عنوان منابع بالا برای مواد مغذی محسوب می شوند. وبسایت پایگاه داده های مواد مغذی وزارت کشاورزی ایالات متحده (America's Agriculture Bureau) بسیاری از غذاها و فهرست جامعی از غذاهای حاوی ویتامین C را که توسط محتوی مواد مغذی و با نام غذا تهیه شده است ارائه می دهد. مکمل های غذایی مکمل ها معمولا حاوی ویتامین C در فرم اسید آسکوربیک هستند که دارای قابلیت دسترسی معادل به اسید آسکوربیک در غذاها، مانند به عنوان آب پرتقال و کلم بروکلی [13-15]. اشکال دیگر مکمل های ویتامین C عبارتند از آسکوربات سدیم؛ کلسیم آسکوربات؛ سایر مواد معدنی آسکوربات؛ اسید اسکوربیک با بیوفلاوونویدها؛ و محصولات ترکیبی مانند Ester-C® که شامل آسکوربات کلسیم، dehydroascorbate، ترئونات کلسیم، xylonate و لیسونات است. [16] مطالعات اندکی در مورد انسان انجام شده است که آیا قابلیت دسترسی بیوپسی در انواع مختلف ویتامین C متفاوت است. در یک مطالعه، Ester-C® و اسید آسکوربیک همان غلظت پلاسما ویتامین C را تولید کردند، اما Ester-C® موجب افزایش قابل ملاحظه ای از غلظت ویتامین C در لکوسیت ها 24 ساعت پس از مصرف شد [17]. مطالعه دیگری نشان داد تفاوت در میزان ویتامین C پلاسما یا دفع ادرار ویتامین C در میان سه منبع مختلف ویتامین C: اسید اسکوربیک، Ester-C® و اسید آسکوربیک با بیوفلاوونویدها [16]. این یافته ها همراه با هزینه نسبتا کم اسید آسکوربیک منجر به نتیجه گیری شدند که اسید آسکوربیک ساده منبع ترجیحی مکمل ویتامین C می باشد [16]. مصرف ویتامین C و وضعیت طبق بررسی ملی بهداشت و تغذیه سال 2001-2002 (NHANES) مصرف متوسط ​​ویتامین C در مردان بالغ به میزان 105.2 میلی گرم در روز و در بزرگسالان بالغ 83.6 میلی گرم در روز است. متوسط ​​مصرفی کودکان و نوجوانان 1-18 ساله از mg / day 75 / mg تا 100 میلی گرم در روز، همچنین رضایت روانی برای این گروه سنی را نشان می دهد [18]. اگر چه تجزیه و تحلیل NHANES 2001-2002 شامل اطلاعاتی برای نوزادان و کودکان نوپا نبوده است، شیر مادر به عنوان منبع مناسب ویتامین C مورد استفاده قرار می گیرد [8،13]. استفاده از مکمل های حاوی ویتامین C نیز نسبتا رایج است، اضافه کردن به کل مصرف ویتامین C از مواد غذایی و نوشیدنی ها. داده های NHANES از 1999 تا 2000 نشان می دهد که تقریبا 35٪ بزرگسالان مکمل های مولتی ویتامین (که معمولا شامل ویتامین C هستند) و 12٪ مکمل ویتامین C جداگانه می کنند [19]. طبق داده های NHANES 1999-2002، حدود 29 درصد از کودکان مکمل های غذایی حاوی ویتامین C را تشکیل می دهند [20]. وضعیت ویتامین C به طور معمول با اندازه گیری ویتامین C پلاسما ارزیابی می شود [4،13]. سایر اقدامات، مانند غلظت ویتامین C لکوسیت، می تواند شاخص های دقیق تر ویتامین C بافت باشد، اما آنها برای ارزیابی دشوار است و نتایج همیشه مطمئن نیستند. [4،9،13]. کمبود ویتامین C کمبود ویتامین C به اسکوربورد [7،8،11]. جدول زمانی برای توسعه اسطوخوس متفاوت است، dep
پایان دادن به فروشگاه های بدن ویتامین C، اما علائم ممکن است در عرض یک ماه از مصرف کم یا بدون ویتامین C (کمتر از 10 میلی گرم در روز) [6،7،21،22] ظاهر شود. علائم اولیه می تواند شامل خستگی (احتمالا منجر به اختلال بیوسنتز کارنیتین)، اختلال در خواب، و التهاب لثه ها [4،11]. همانطور که کمبود ویتامین C در حال پیشرفت است، سنتز کلاژن ضعیف می شود و بافت همبند ضعیف می شود، باعث پتشی، اکسیموز، پورپور، درد مفاصل، ضایعات زخم ضعیف، هیپرکراتوز و موی کور کوک می شود [1،2،4،6-8]. نشانه های اضافی از پوستی شامل افسردگی و همچنین تورم، لکه های خونریزی و سستی و یا از دست دادن دندان ها با توجه به بافت و شکنندگی مویرگی است [6،8،9]. کم خونی کمبود آهن همچنین می تواند به علت افزایش خونریزی و کاهش جذب آهن غلیظ به دنبال مصرف کم ویتامین C باشد [6،11]. در کودکان، بیماری استخوانی می تواند وجود داشته باشد [6]. درمان نشده چربی، مرگ ناگهانی است [6،9]. تا پایان قرن 18، بسیاری از ملوانان که در سفرهای اقیانوس طولانی، با کم و یا بدون مصرف ویتامین C، قرارداد و یا از اسکوربورد فوت کردند. در اواسط سال 1700، سر جیمز لیند، جراح نیروی دریایی انگلیس، آزمایشهایی انجام داد و تصریح کرد که مصرف میوههای مرکبات یا آب می تواند پوستی را درمان کند، اگرچه دانشمندان ثابت نکردند که اسید اسکوربیک جزء فعال تا 1932 [25-25] است. امروزه کمبود ویتامین C و چربی در کشورهای پیشرفته بسیار کم است [8]. نشانه های نقص آشکار تنها در صورتی اتفاق می افتد که مصرف ویتامین C در طی هفته ها به میزان تقریبی 10 میلی گرم در روز کاهش یابد [25-8،21،22]. کمبود ویتامین C در کشورهای توسعه یافته کم نیست، اما هنوز هم ممکن است در افرادی که دارای غذای محدود هستند رخ دهد. گروه هایی که در معرض خطر ناتوانی ویتامین C قرار می گیرند، ناکافی بودن ویتامین C می تواند با مصرفی که در زیر RDA قرار دارد، اما بالاتر از مقدار مورد نیاز برای جلوگیری از کمبود منی (حدود 10 میلی گرم در روز). گروه های زیر احتمال بیشتری نسبت به دیگران دارند که خطر ابتلا به کمبود ویتامین C را بگیرند. افراد سیگاری و افراد سیگاری منفعل همواره نشان می دهند که سیگاری ها سطح پلاسمایی و لکوسیتی ویتامین C را نسبت به افراد غیر سیگاری کاهش می دهد، به علت افزایش استرس اکسیداتیو [ 8] به همین علت، IOM نتیجه گیری کرد که سیگاری ها روزانه 35 میلی گرم ویتامین C بیشتر از افراد غیر سیگاری نیاز دارند [8]. قرار گرفتن در معرض دود سیگار نیز باعث کاهش سطح ویتامین C می شود. اگر چه IOM قادر به ایجاد یک نیاز خاص ویتامین C برای افراد غیر سیگاری بود که به طور منظم دود سیگار می کشند، این افراد باید اطمینان حاصل کنند که آنها RDA را برای ویتامین C ملاقات می کنند. [4،8]. انفنت شیر ​​خوراکی خشک شده یا جوش خورده بیشترین شیرده در کشورهای توسعه یافته از شیر مادر و / یا فرمول شیر مادر تغذیه می شود، که هر دو مقدار کافی ویتامین C را تامین می کنند [8،13]. به دلایل بسیاری، تغذیه نوزاد شیر گاو تبخیر شده یا جوشانده نشده توصیه می شود. این عمل می تواند کمبود ویتامین C را ایجاد کند، زیرا شیر گاو به طور طبیعی دارای ویتامین C کم و گرما می تواند ویتامین C را از بین ببرد [6،12]. افراد با انواع غذای محدود. اگرچه میوه ها و سبزیجات بهترین منابع ویتامین C هستند، بسیاری از غذاهای دیگر مقدار کمی دارند از این مواد مغذی. بنابراین، از طریق یک رژیم غذایی متنوع، اکثر افراد باید بتوانند از RDA ویتامین C رضایت داشته باشند یا حداقل به اندازه کافی برای جلوگیری از پوسیدگی استفاده کنند. افرادی که انواع غذای محدودی را شامل می شوند، از جمله افراد سالخورده، افراد بیچاره که غذای خود را تهیه می کنند. افرادی که از مواد مخدر و الکل استفاده می کنند faddists مواد غذایی؛ افراد مبتلا به بیماری روانی؛ و گاهی اوقات کودکان ممکن است ویتامین C کافی نداشته باشند. [4،6-9،11]. افراد مبتلا به نارسایی احتقانی و برخی بیماری های مزمن برخی بیماری های پزشکی می توانند جذب ویتامین C را کاهش دهند و یا مقدار مورد نیاز بدن را کاهش دهند. افراد مبتلا به نارسایی شدید روده یا کاخکسی و بعضی از بیماران مبتلا به سرطان ممکن است در معرض خطر کمبود ویتامین C قرار گیرند [26]. ویتامین C و HealthDue به عنوان آنتیاکسیدان و نقش آن در عملکرد ایمنی، ویتامین C به عنوان وسیله ای برای کمک به پیشگیری و / یا درمان بسیاری از شرایط سلامتی. این بخش بر چهار بیماری و اختلالاتی تمرکز دارد که ویتامین C میتواند نقش آن را بازی کند: سرطان (شامل پیشگیری و درمان)، بیماریهای قلبی عروقی، دژنرس آسیب ماکولا (AMD) و آب مروارید و سرماخوردگی. پیشگیری از عصبانیت مصرف میوه ها و سبزیجات با ریسک کمتری از انواع سرطان همراه است، شاید بخشی از آن، به دلیل محتوای بالای ویتامین C [1،2]. ویتامین C می تواند تشکیل سرطان ها، مانند نیتروستامین ها [2،28]، in vivo را محدود کند؛ مدولاسیون پاسخ ایمنی [2،4]؛ و از طریق عملکرد آنتیاکسیدانی آن احتمالا آسیب اکسیداتیو را که می تواند به سرطان منجر شود آسیب برساند [1]. بیشترین مطالعات موردی شاهد ارتباط معکوس بین مصرف غذا ویتامین C و سرطان ریه، پستان، روده بزرگ یا رکتوم، معده، دهانی حفره، حنجره یا حنجره و مری [2،4]. غلظت پلاسمای ویتامین C در افراد مبتلا به سرطان نیز کمتر از گروه کنترل است [2]. با این حال، شواهداز مطالعات کوهورت های آینده ناسازگار است، احتمالا به دلیل مصرف های مختلف ویتامین C در میان مطالعات. در گروهی از 82،234 زن در سن 33-60 سال از مطالعه سلامت پرستاران، مصرف متوسط ​​205 میلی گرم در روز ویتامین C از غذا (بیشترین مقدار مصرفی) در مقایسه با میانگین 70 میلی گرم در روز (کمترین کینتیول از مصرف) با خطر 63٪ کمتر از سرطان پستان در زنان پیش یائسگی با سابقه خانوادگی سرطان سینه همراه بود. [29] برعکس، Kushi و همکارانش میزان خطر ابتلا به سرطان سینه را در زنان یائسه که مصرف حداقل 198 میلی گرم در روز (بالاترین مقدار کیتیله مصرف) ویتامین C را از غذا در مقایسه با کسانی که کمتر از 87 میلی گرم در روز مصرف می کنند مصرف [30]. بررسی Carr و Frei نتیجه گیری کرد که در اکثر مطالعات کوهورت آینده نگر بودن خطر ابتلا به سرطان به طور قابل توجهی کمتر گزارش نشده است، اکثر شرکت کنندگان مصرف نسبتا بالا ویتامین C را داشتند و مصرف کمتری در مقایسه با 86 میلی گرم در روز در کمترین quintiles بود [2]. مطالعات گزارش شده به طور قابل توجهی کاهش خطر ابتلا به سرطان این انجمن در افراد مبتلا به مصرف ویتامین C حداقل 10-180 میلی گرم در روز، محدوده ای با نزدیک شدن به اشباع بافت ویتامین C [2،21،31]. ادعا از بیشتر کارآزمایی های بالینی تصادفی نشان می دهد مکمل های ویتامین C، معمولا در ترکیب با سایر مواد مغذی، بر روی خطر سرطان تاثیر نمی گذارد. در مطالعه Entityment en Vitamins et Minéraux Antioxydants (SU.VI.MAX)، یک کارآزمایی بالینی تصادفی دو سو کور، کنترل شده با پلاسبو، 13017 بزرگسال سالم فرانسه، مکمل آنتی اکسیدان با 120 میلی گرم اسید اسکوربیک، 30 میلی گرم ویتامین E، 6 میلی گرم بتا کاروتن، 100 میکروگرم سلنیوم و 20 میلی گرم روی یا پلاسبو [32]. پس از پیگیری مداوم 7.5 سال، مکمل آنتی اکسیدان باعث کاهش کل سرطان در مردان شد، اما نه در زنان. علاوه بر این، وضعیت آنتی اکسیدانی پایه در ارتباط با خطر ابتلا به سرطان در مردان بود، اما نه در زنان [33]. مکمل 500 میلی گرم در روز ویتامین C به اضافه 400 وات ویتامین E در روزهای دیگر برای یک دوره متوسط ​​8 ساله، در کاهش خطر ابتلا به سرطان پروستات و کل سرطان در مقایسه با دارونما در مردان میانسال و سالمی که در پزشک حضور دارند مطالعه سلامت II [34]. یافته های مشابه در زنان مورد مطالعه در مطالعات قلب و عروق آنتی اکسیدانی زنان [35] گزارش شده است. در مقایسه با دارونما، مکمل ویتامین C (500 میلی گرم در روز) به طور متوسط ​​9.4 سال، هیچ تاثیر معنی داری بر میزان کل سرطان و مرگ و میر سرطان نداشت. در یک آزمایش مداخله ای بزرگ که در Linxian چین انجام شد، مکمل های روزانه ویتامین C (120 میلی گرم) به همراه مولیبدن (30 میکروگرم) برای 5-6 سال به طور قابل توجهی بر خطر ابتلا به سرطان مری یا معده تاثیر نمی گذارد [36]. علاوه بر این، طی 10 سال پیگیری، این رژیم مکمل به طور قابل ملاحظه ای بر میزان بیماری یا مرگ و میر ناشی از سرطان مری، معده و سایر سرطان ها تأثیر نگذاشت [37]. بررسی 2008 ویتامین C و دیگر مکمل های آنتی اکسیدان برای پیشگیری از سرطان های دستگاه گوارش، هیچ شواهد قانع کننده ای مبنی بر اینکه ویتامین C (یا بتا کاروتن، ویتامین A یا ویتامین E) از سرطان های دستگاه گوارش مانع می شود، یافت نشد [38]. بررسی مشابهی از Coulter و همکارانش دریافتند که مکمل ویتامین C در ترکیب با ویتامین E بر میزان مرگ و میر ناشی از سرطان در افراد سالم تاثیر معناداری ندارد [39]. در این زمان، شواهد در مورد اینکه آیا مصرف ویتامین C در رژیم غذایی بر خطر سرطان تاثیر می گذارد. نتایج بیشتر آزمایشات بالینی نشان می دهد که مصرف مکمل ویتامین C به تنهایی یا با سایر مواد مغذی در پیشگیری از سرطان مفید نیست. محدودیت قابل توجهی در تفسیر بسیاری از این مطالعات این است که محققان غلظت ویتامین C را قبل یا بعد از مکمل اندازه گیری نمیکنند. غلظت پلاسما و بافت ویتامین C در انسان به شدت کنترل می شود. در مصرف روزانه 100 میلی گرم یا بیشتر سلولها اشباع شده و در مصرف حداقل 200 میلیگرم، غلظت پلاسما تنها به مقدار کمی افزایش می یابد [2،10،21،30،36]. اگر میزان ویتامین C افراد در حال نزدیک شدن به اشباع در ورود به مطالعه باشد، انتظار می رود که مکمل ها بر نتایج اندازه گیری شده یا هیچکدام تفاوت نداشته باشند (21،22،40،41). درمان کانتر در طول دهه 1970 مطالعات کامرون، کمپبل، و پلینینگ پیشنهاد کرد که ویتامین C با دوز بالا تاثیرات مثبتی بر کیفیت زندگی و زمان بقا در بیماران مبتلا به سرطان سرطانی دارد [42،43]. با این حال، برخی از مطالعات بعدی - از جمله یک کارآزمایی بالینی تصادفی دو سوکور، کنترل شده با پلاسبو توسط مورتل و همکارانش در درمانگاه Mayo [44] - از این یافته ها حمایت نمی کنند. در مطالعه Moertel، بیماران مبتلا به سرطان پیشرفته کولورکتال که 10 گرم در روز ویتامین C دریافت کردند بهتر از افرادی که یک دارونما دریافت می کردند، بهتر نبودند. نویسندگان یک بررسی 2003 که اثرات ویتامین C را در بیماران مبتلا به سرطان پیشرفته ارزیابی می کند، نتیجه گیری می کند که ویتامین C در معرض هیچ عارضه قابل توجهی از مرگ و میر نیست [39]. تحقیقات انجام شده نشان می دهد که مسیر تزریق ویتامین C (داخل وریدی و خوراکی)یافته ها [1،45،46]. بیشترین آزمایش های مداخله، از جمله مواردی که توسط مورتل و همکارانش انجام شد، تنها از راه های خوراکی استفاده می کردند، در حالی که کامرون و همکارانش از ترکیبی از تزریق خوراکی و داخل وریدی (IV) استفاده می کردند. تجویز خوراکی ویتامین C، حتی از دوزهای بسیار زیاد، می تواند غلظت ویتامین C پلاسما را به حداکثر 220 میکرومول بر لیتر افزایش دهد، در حالی که تزریق IV می تواند غلظت پلاسما را تا 26000 میکرومول بر لیتر تولید کند [46،47]. غلظت این اندازه به صورت سلولی تومور در داخل سلول انتخابی است [1،66]. تحقیقات در موش نشان می دهد که دوزهای داروی ویتامین ویتامین IV ممکن است وظیفه ای در درمان تومورهای دشوار برای درمان داشته باشد (48). غلظت بالایی از ویتامین C ممکن است به عنوان یک پروتئین اکسید کننده عمل کند و پراکسید هیدروژن تولید کند که دارای سمیت انتخابی نسبت به سلول های سرطانی است [48-50]. براساس این یافته ها و گزارش چند مورد از بیماران مبتلا به سرطان های پیشرفته که بقای قابل توجهی از ویتامین C خود را پس از تجویز دوز بالای ویتامین D داشتند، برخی محققان از تجدید نظر در مصرف ویتامین C ویتامین C به عنوان دارو برای درمان سرطان حمایت می کنند [3،46،48،51]. همانطور که در زیر بحث شده است، مشخص نیست که آیا مکمل ویتامین C و سایر آنتی اکسیدان ها ممکن است با شیمی درمانی و / یا اشعه تعامل داشته باشد) 52 [. بنابراین افراد تحت این روش باید قبل از مصرف ویتامین C یا سایر مکمل های آنتی اکسیدان، به ویژه در دوزهای بالا، با ویروس انکولوژیست خود مشورت کنند. [53] بیماری قلبی عروقی براساس مطالعات بسیاری از مطالعات اپیدمیولوژیک، مصرف زیاد میوه ها و سبزیجات با کاهش خطر ابتلا به این بیماری همراه است بیماری قلبی عروقی [1،54،55]. این ارتباط ممکن است تا حدودی مربوط به محتوای آنتی اکسیدانی این غذاها باشد، زیرا آسیب های اکسیداتیو، از جمله اصلاح اکسیداتیو لیپوپروتئین های چگالی کم، یکی از دلایل اصلی بیماری های قلبی و عروقی است [1،4،55]. به علاوه خواص آنتی اکسیدانی آن، ویتامین C باعث کاهش پایبندی مونوسیت به اندوتلیوم، بهبود تولید و تثبیت اکسید نیتریک وابسته به اندوتلیوم و کاهش آپوپتوز سلول عضلانی عضلانی می شود که از بی ثباتی پلاک در آترواسکلروز جلوگیری می کند) 2،56 ]. نتایج مطالعات آینده نگر بررسی ارتباط بین مصرف ویتامین C و خطر بیماری قلبی عروقی در تعارض است [55]. در مطالعه سلامت پرستاران، یک مطالعه آینده نگر 16 ساله شامل 85118 پرستار زن، مصرف کل ویتامین C از منابع رژیم غذایی و مکمل به طور معکوس با خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی همراه بود [57]. با این حال، مصرف ویتامین C از رژیم غذایی به تنهایی نشان داد هیچ ارتباط قابل توجهی وجود دارد، نشان می دهد که مصرف کنندگان مکمل ویتامین C ممکن است در معرض خطر پایین تر از بیماری های قلبی عروقی باشد. مطالعات بسیار کوچکتر نشان داد که زنان یائسه بعد از یائسگی مبتلا به دیابت که حداقل 300 میلی گرم در روز مکمل های ویتامین C مصرف می کردند، میزان مرگ و میر بیماری های قلبی عروقی را افزایش دادند. [58] در مطالعه آینده نگر در 20649 بزرگسال انگلیسی بریتانیا، افرادی که در سطح بالای ویتامین C پلاسمای پایه خطر ابتلا به سکته مغزی را 42٪ کمتر از افرادی که در کمر پایینی قرار داشتند [59]. استفاده از مکمل های ویتامین C برای میانگین 5/5 سال در پزشکان مردمی که در مطالعه سلامت پزشکان مشارکت داشته اند، با کاهش معنیدار مرگ و میر ناشی از بیماری کلیوی قلب و عروق و یا مرگ و میر ناشی از بیماری قلبی همراه نبود [60]. تجزیه و تحلیل ترکیبی از 9 مطالعه آینده نگر که شامل 293 172 نفر از افراد مبتلا به بیماری قلبی عروق کرونر در ابتدای تحقیق، دریافتند افرادی که ≥700 میلی گرم در روز ویتامین C اضافی مصرف می کردند خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی 25٪ کمتر از کسانی بود که هیچ ویتامین مکمل C [61]. نویسندگان یک متاآنالیز 2008 از مطالعات کوهورت آینده، از جمله 14 مطالعات گزارش شده در مورد ویتامین C برای پیگیری متوسط ​​10 ساله، نتیجه گرفتند که مصرف خوراکی ویتامین C به صورت مکمل، به طور معکوس با خطر بیماری عروق کرونر ارتباط دارد [54]. نتایج از بسیاری از آزمایشات مداخله بالینی موفق به نشان دادن یک اثر مفید از مکمل ویتامین C در پیشگیری اولیه یا ثانویه بیماری قلبی عروقی. در مطالعه قلب و عروق آنتی اکسیدانی زنان، یک آزمایش پیشگیرانه ثانویه شامل 8171 زن 40 ساله یا بیشتر با سابقه بیماری قلبی عروقی، مکمل 500 میلی گرم در روز ویتامین C برای میانگین 9.4 سال، هیچ تأثیری بر رویدادهای قلبی عروقی نداشت [62] . به طور مشابه، مکمل ویتامین C (500 میلی گرم در روز) برای پیگیری متوسط ​​8 ساله بر روی رویدادهای مهم قلب و عروق در پزشکان مردی که در مطالعه سلامت پزشکان ثبت شده بودند، تأثیری نداشت [63]. سایر آزمایشات بالینی عموما اثرات بر روی بیماری های قلبی عروقی مکمل های ترکیب ویتامین C و دیگر آنتی اکسیدان ها، مانند ویتامین E و بتا کاروتن، باعث شده است که جداسازی سهم بالقوه ویتامین C در انسولین. مطالعه SU.VI.MAX اثرات ترکیبی از ویتامین C (120 میلی گرم در روز)، ویتامین E (30 میلی گرم در روز)، بتا کاروتن (6 میلی گرم در روز)، سلنیوم (100 میکروگرم در روز) و روی (20 میلی گرم در روز) در 13017بزرگسالان فرانسوی از جمعیت عمومی [32]. پس از پیگیری متوسط ​​زمان 7.5 سال، مکمل های ترکیبی بر روی بیماری های قلبی عروقی ایسکمیک در مردان یا زنان تأثیری نداشت. در مطالعۀ آنتی بیوتیک زنان ویتامین و استروژن (WAVE)، شامل 423 زن یائسه با حداقل یک تنگوستگی کرونری 75٪ -15٪، مکمل های 500 میلی گرم ویتامین C به اضافه 400 وات ویتامین E دو بار در روز نه تنها به نفع قلب و عروق نیست، اما در مقایسه با دارونما، میزان مرگ و میر را به طور قابل توجهی افزایش داد. [64] نویسندگان یک فرآیند تحلیلی در سال 2006 آزمایشهای تصادفی کنترل شده نتیجه گرفتند که مکمل های آنتی اکسیدان (ویتامین C و E و بتا کاروتن یا سلنیوم) بر پیشرفت آترواسکلروز تأثیر نمی گذارد [ 65] به طور مشابه، یک بررسی سیستماتیک از اثرات ویتامین C بر پیشگیری و درمان بیماری های قلبی عروقی نشان می دهد که ویتامین C اثرات مطلوبی بر پیشگیری از بیماری های قلبی عروقی ندارد [66]. از آن زمان، محققان داده های پیگیری داده شده از محاکمه Linxian، یک آزمایش مداخله تغذیه ای جمعیت در چین انجام داده اند [37]. در این آزمایش، مکمل های روزانه ویتامین C (120 میلی گرم) به همراه مولیبدن (30 میکروگرم) برای 5-6 سال به طور قابل توجهی خطر ابتلا به مرگ و میر مغزی را در 8 سالگی در طی 10 سال پیگیری پس از پایان مداخله درمانی کاهش دادند. داده های آزمایشی Linxian نشان می دهد که سود بالقوه در کل، یافته های بیشتر از آزمایش های مداخله، شواهد متقاعد کننده ای را نشان نمی دهند که مکمل های ویتامین C در برابر بیماری های قلبی و عروقی محافظت می کنند یا میزان مرگ و میر آنها کاهش می یابد. با این حال، همان طور که در بخش پیشگیری از سرطان مورد بحث قرار گرفته است، داده های آزمایشگاهی بالینی برای ویتامین C محدود به این واقعیت است که غلظت پلاسما و بافت ویتامین C در انسان به شدت کنترل می شود. اگر میزان ویتامین C افراد در هنگام ورود به مطالعه نزدیک به اشباع باشد، انتظار می رود که مکمل ها بر نتایج اندازه گیری شده اند یا هیچکدام تفاوت نداشته باشند (21،22،40،41). دژنراسیون ماکولا (AMD) مرتبط با آگات (AMD) و کاتاراکت AMD و آب مروارید دو دلیل عمده از بین رفتن بینایی در افراد مسن است. استرس اکسیداتیو ممکن است به علت این دو شرایط کمک کند. بنابراین محققان بر این باورند که ویتامین C و سایر آنتی اکسیدان ها در ایجاد و / یا درمان این بیماری ها نقش دارند. مطالعات کوهورت مبتنی بر جمعیت در هلند نشان داد که بزرگسالانی که 55 سال و بالاتر دارند و در معرض مصرف زیاد ویتامین C و همچنین بتا کاروتن، روی و ویتامین E کاهش خطر AMD [67]. با این حال، بیشتر مطالعات آینده نگر از این یافته ها پشتیبانی نمی کنند [68]. نویسندگان یک بررسی سیستماتیک 2007 و متاآنالیز مطالعات کوهورت آینده و کارآزمایی های بالینی تصادفی نتیجه گرفتند که شواهد کنونی در پیشگیری اولیه از AMD اولیه نقش ویتامین C و دیگر آنتی اکسیدان ها، از جمله مکمل های آنتی اکسیدان را پشتیبانی نمی کنند [69] با وجودی که تحقیقات نشان داده اند که آنتی اکسیدان ها در توسعه AMD نقش دارند، برخی شواهد نشان می دهد که آنها ممکن است به کاهش سرعت پیشرفت AMD کمک کنند [70]. مطالعه بالینی بیماری های مرتبط با سن (AREDS)، یک کارآزمایی بالینی بزرگ و تصادفی، کنترل شده با پلاسبو، اثرات دوزهای بالا آنتی اکسیدان های انتخاب شده (500 میلی گرم ویتامین C، 400 ویتامین E، 15 میلی گرم بتا کاروتن، 80 میلی گرم روی و 2 میلی گرم مس) در پیشرفت AMD در 3597 فرد سالخورده با درجه های مختلف AMD [71]. پس از یک دوره پیگیری 6.3 ساله، شرکت کنندگان در معرض خطر پیشرفت AMD پیشرفته (یعنی افرادی که AMD متوسط ​​یا کسانی که AMD پیشرفته در یک چشم دارند) که مکمل های آنتی اکسیدان را دریافت کرده بودند، خطر پیشرفت پیشرفت به 28 درصد را داشتند AMD از شرکت کنندگان که یک دارونما دریافت کردند. یک مطالعه پیگیری AREDS2 ارزش این و فرمولهای مکمل مشابه را در کاهش پیشرفت AMD طی یک دوره پیگیری متوسط ​​5 ساله تایید کرد. [72] مصرف غذاهای پر مصرف ویتامین C و غلظت آسکوربات پلاسما بالاتر با در بعضی مطالعات خطر ابتلا به آب مروارید کمتر است [2،4]. در یک تحقیق کوهورت پنج ساله که در ژاپن انجام شد، مصرف بالای ویتامین C در رژیم غذایی با کاهش خطر ابتلا به آب مروارید در یک گروه بیش از 30،000 بزرگسال در سنین 45-64 سال همراه بود. [73] نتایج دو مطالعه مورد شاهدی نشان می دهد که مصرف ویتامین C بیش از 300 میلی گرم در روز خطر ابتلا به آب مروارید را با 70٪ -75٪ کاهش می دهد [2،4]. از سوی دیگر، مصرف مکمل های ویتامین C با 25 درصد بیشترین خطر استخراج آب مروارید مرتبط با سن در بین گروه 24593 زن سوئدی در سن 49 تا 83 سال همراه بود. [74] این یافته ها برای مطالعه شرکت کنندگان که مصرف مکمل های ویتامین C نسبتا بالا (تقریبا 1000 میلی گرم در روز) و نه کسانی که مولتی ویتامین ها حاوی مقدار قابل ملاحظه ای کم ویتامین C (تقریبا 60 میلی گرم در روز) مصرف می کردند، داده شده است. داده های آزمایشات بالینی محدود است. در یک مطالعه، بزرگسالان چینی که مکمل های روزانه 120 میلی گرم ویتامین C و 30 میلی گرم مولیبدن را در 5 سال دریافت کردند، خطر کمتری برای کاتاراکت وجود نداشت [75].با این حال، بزرگسالان 65 تا 74 ساله که 180 میلی گرم ویتامین C و 30 میلیگرم مولیبدن در کنار مواد مغذی دیگر در مکمل مولتی ویتامین / مواد معدنی مصرف می کردند، 43 درصد به میزان قابل توجهی کمتر از موارد مصرف آب مروارید در مقایسه با افرادی که پلاسبو دریافت می کردند [75] بود. در مطالعه AREDS افراد مسن که مکمل های 500 میلی گرم ویتامین C، 400 IU ویتامین E و 15 میلی گرم بتا کاروتین دریافت کردند به طور متوسط ​​6.3 سال، خطر ابتلا به آب مروارید یا پیشرفت آب مروارید را به طور قابل توجهی کمتر از افرادی که یک دارونما دریافت کرد [76]. مطالعه AREDS2، که همچنین فرمولاسیون حاوی 500 میلی گرم ویتامین C را آزمایش کرد، این یافته ها را تایید کرد. [77] در کل، شواهد موجود حاضر نشان می دهد که ویتامین C، به تنهایی یا با سایر آنتی اکسیدان ها، بر خطر ابتلا به AMD تأثیر می گذارد، اگرچه برخی شواهد نشان می دهد که فرمولاسیون AREDS می تواند پیشرفت AMD را در افرادی که در معرض خطر پیشرفت AMD پیشرفته هستند، کند کند. سرماخوردگی در دهه 1970 لینوس پائولینگ پیشنهاد کرد که ویتامین C می تواند با موفقیت درمان و یا جلوگیری از سرماخوردگی [78] را نشان دهد. نتایج مطالعات کنترل شده بعدی نا متناسب بوده و منجر به سردرگمی و اختلاف نظر می شوند، اگر چه منافع عمومی در مورد این موضوع باقی می ماند [79، 80]. در سال 2007، مرور کاکرین، آزمایشات کنترل شده دارونما شامل استفاده از حداقل 200 میلی گرم در روز ویتامین C یا به طور مداوم به عنوان یک درمان پیشگیرانه یا پس از شروع نشانه های سرد گرفته شده است [80]. پیشگیری از مصرف ویتامین C به طور قابل توجهی خطر ابتلا به سرماخوردگی در جمعیت کلی را کاهش نمی دهد. با این حال، در آزمایشاتی که شامل دوچرخه های ماراتن، اسکی بازان و سربازان در معرض شدید ورزش و / یا محیط های سرد است، مصرف پیشگیری از ویتامین C در دوزهای بین 250 تا 1 گرم در روز باعث کاهش 50 درصد موارد سرماخوردگی می شود. در جمعیت عمومی، استفاده از ویتامین C پیشگیرانه نسبت به دوره کوتاه مدت 8 درصد در بزرگسالان و 14 درصد در کودکان را کاهش داد. هنگامی که پس از شروع نشانه های سرد گرفته می شود، ویتامین C بر مدت زمان سرد یا عارضه تأثیر نمی گذارد. به طور کلی، شواهد تاریخی نشان می دهد که مصرف منظم ویتامین C در دوزهای حداقل 200 میلی گرم در روز باعث بروز شایعترین بیماری نیست سرد در جمعیت عموم، اما چنین مصرفی ممکن است در افرادی که در معرض ورزش شدید فیزیکی یا محیط های سرد قرار دارند و کسانی که دارای ویتامین C حاوی حاشیه ای مانند افراد سالخورده و سیگاری مزمن هستند مفید باشد [80-82]. استفاده از مکمل های ویتامین C ممکن است مدت زمان علائم سردرد و کاهش شدت علائم را در جمعیت عمومی [79،82] کاهش دهد، احتمالا به دلیل اثر آنتی هیستامین دوز ویتامین C بالا [83]. با این حال، مصرف ویتامین C پس از شروع علائم سرد به نظر نمی رسد مفید باشد. [80]. خطرات بهداشتی از ویتامین C ویتامین C دارای سمیت کم است و اعتقاد بر این نیست که عوارض جانبی جدی را در مصرف زیاد مصرف می کند [8]. شایع ترین شکایت ها عبارتند از اسهال، تهوع، گرفتگی شکمی و سایر اختلالات دستگاه گوارش به علت اثر اسمزی ویتامین C غیر قابل جذب در دستگاه گوارش [4،8]. در زنان یائسه مبتلا به دیابت که در مطالعه سلامت زنان آیووا مشارکت داشتند، مکمل (اما نه در رژیم غذایی) مصرف ویتامین C (حداقل 300 میلی گرم در روز) به طور قابل توجهی با افزایش خطر مرگ و میر بیماری های قلبی عروقی همراه بود [58]. مکانیزم برای این اثر، اگر واقعی باشد، روشن نیست و این یافته از یک زیر گروه از بیماران در یک مطالعه اپیدمیولوژیک است. چنین مطالعاتی در هیچ مطالعه اپیدمیولوژیک مشاهده نشده است، بنابراین اهمیت این یافته ناشناخته است. مصرف زیاد ویتامین C همچنین می تواند باعث افزایش اگزالات ادرار و دفع اسیدهای اسید اوریک شود که می تواند به ایجاد سنگ کلیه کمک کند، به ویژه در افراد مبتلا به اختلالات کلیوی [8]. با این حال، مطالعاتی که اثرات بر روی دفع اگزالات ادرار ادرار مصرفی ویتامین C را بین 30 تا 10 گرم در روز داشته اند، نتایج متناقضی داشته اند، بنابراین معلوم نیست که آیا ویتامین C در نقش سنگ کلیه نقش دارد یا خیر [8،84 -86] بهترین شواهد موجود این است که ویتامین C در ایجاد سنگ کلیه نقش دارد در بیماران مبتلا به هیپرکسالورژی پیش از آن [22]. با توجه به افزایش جذب آهن غلیظ توسط ویتامین C، نگرانی نظری این است که مصرف زیاد ویتامین C باعث جذب بیش از حد آهن می شود. در افراد سالم این موضوع به نظر نمی رسد [8]. با این حال، در افراد مبتلا به هموکروماتوز ارثی، مصرف مزمن از دوزهای بالایی از ویتامین C سبب افزایش بیش از حد آهن می شود و سبب آسیب بافت می شود [4،8]. طبق شرایط خاص، ویتامین C می تواند به عنوان یک پروتئین اکسید کننده عمل کند که به طور بالقوه باعث آسیب اکسیداتیو [8]. چند مطالعه در آزمایشگاهی نشان داده است که با عمل به عنوان یک پروتئین اکسیدان، ویتامین C مکمل خوراکی می تواند آسیب کروموزومی و / یا DNA را ایجاد کند و احتمالا به توسعه سرطان کمک کند [8،887،88]. با این حال، مطالعات دیگر افزایش آسیب اکسیداتیو یا افزایش خطر ابتلا به سرطان را با مصرف بالای ویتامین C نشان نداده اند [8،89]. سایر اثرات گزارش شده از HIGمصرف هورمون ویتامین C شامل کاهش ویتامین B12 و مس، متابولیسم شتاب دهنده یا دفع اسید آسکوربیک، فرسایش مینای دندان و پاسخ های آلرژیک می شود [8]. با این حال، حداقل برخی از این نتیجه گیری ها نتیجه ای از مصالح تست بوده و مطالعات بیشتر این مشاهدات را تأیید نکرده است. [8] FNB UL ها را برای ویتامین C که برای هر دو غذا و مکمل مصرف می کنند (جدول 3) [8] . مصرف طولانی مدت ویتامین C در مقایسه با UL ممکن است خطر ابتلا به عوارض نامطلوب سلامتی را افزایش دهد. UL ها به افراد دریافت کننده ویتامین C برای درمان پزشکی اعمال نمی شود، اما چنین افرادی باید تحت مراقبت پزشک قرار گیرند. [8]. جدول 3: میزان مصرف بالای بالا برای ویتامین C [8] شیردهی زنان باردار 0-12 ماه امکان پذیر نیست ایجاد می شود * ممکن است برای ایجاد * 1-3 سال 400 میلی گرم 400 میلی گرم 4-8 سال 650 میلی گرم 650 میلی گرم 9-13 سال 1200 میلی گرم 1200 میلی گرم 14-18 سال 1800 میلی گرم 1800 میلی گرم 1800 میلی گرم 1800 میلی گرم 19+ سال 2000 میلی گرم 2000 میلی گرم 2000 میلی گرم 2000 میلی گرم * فرمول و غذا باید تنها منبع ویتامین C برای نوزادان باشد. درگیری با داروها مکمل های ویتامین C توانایی در ارتباط با انواع مختلف داروها را دارند. چند نمونه در زیر ارائه شده است. افرادی که این داروها را به طور منظم مصرف می کنند، باید با مصرف کنندگان و مراقبت های بهداشتی خود میزان مصرف ویتامین C خود را مورد بحث قرار دهند. شیمی درمانی و تابش ایمنی و کارایی استفاده از ویتامین C و سایر آنتی اکسیدان ها در طول درمان سرطان بحث انگیز است [52،90،91]. بعضی از داده ها نشان می دهد که آنتی اکسیدان ها ممکن است سلول های تومور را از اثر پرتودرمانی و عوامل شیمی درمانی مانند سیکلوفسفامید، کلرامبوسیل، کارواستین، busulfan، thiotepa و doxorubicin محافظت کند [53،90،92،93]. حداقل برخی از این داده ها به دلیل طراحی ضعیف مطالعه مورد انتقاد قرار گرفته اند [51]. سایر اطلاعات نشان می دهد که آنتی اکسیدان ها می توانند از بافت های نرمال از آسیب های ناشی از شیمی درمانی و اشعه محافظت کنند [90،92] و / یا اثربخشی درمان سرطان معمول را افزایش می دهد [94]. با این حال، به علت کنترل فیزیولوژیکی کنترل ویتامین C، مشخص نیست که آیا مکمل های ویتامین C خوراکی می توانند تغییرات ویتامین C را به اندازه کافی برای تولید اثرات پیشنهاد شده تغییر دهند. افراد مبتلا به شیمی درمانی یا پرتودرمانی باید قبل از مصرف ویتامین C یا سایر مکمل های آنتی اکسیدان، قبل از مصرف ویتامین C و دیگر مکمل های آنتی اکسیدانی، به ویژه در دوزهای بالا، مشورت کنند. [53] 3-هیدروکسی 3- متیل گلوتاریل کوآنزیم A مهار کننده های ردوکتاز (استاتین ها) ویتامین C در ترکیب با آنتی اکسیدان های دیگر ممکن است افزایش سطح لیپوپروتئین با چگالی بالا را در اثر ترکیب نیاسین سیمواستاتین (Zocor®) را کاهش دهد [95،96]. معلوم نیست که آیا این تعامل با دیگر رژیم های تغیر کننده چربی رخ می دهد [53]. ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی باید سطح چربی را در افرادی که از هر دو استاتین و مکمل های آنتی اکسیدان استفاده می کنند، نظارت کنند. [53]. ویتامین C و رژیم های سالم. دستورالعمل های غذایی ایالات متحده برای سال های 2015-2015 برای آمریکایی ها یادآور می شود: "نیازهای غذایی باید به طور عمده از غذاها تامین شود. ... مواد غذایی در فرم های مضر مواد مغذی شامل ویتامین ها و مواد معدنی ضروری و همچنین فیبر رژیم غذایی و دیگر مواد طبیعی که ممکن است اثرات مثبت بهداشتی داشته باشد. در بعضی موارد، غذاهای غنی شده و مکمل های غذایی ممکن است مفید باشد در تهیه یک یا چند ماده مغذی که در مواردی کمتر از مقدار توصیه شده مصرف می شود. »برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد ساخت یک رژیم غذایی سالم، به رهنمودهای رژیم غذایی برای آمریکایی ها و دستورالعمل تغذیه ای آمریکا برای آمریکایی ها، یک الگوی غذایی سالم را توصیف می کند: • شامل انواع سبزیجات، میوه ها، دانه های کامل، شیر بدون چربی و یا کم چرب و محصولات لبنی و روغن است. میوه ها، به خصوص میوه های مرکبات، آب میوه ها و بسیاری از سبزیجات، منابع عالی ویتامین C هستند. برخی از غلات صبحانه آماده به ویتامین C غنی می شوند. • شامل انواع غذاهای پروتئینی شامل غذاهای دریایی، گوشت بدون چربی و مرغ، تخم مرغ ، حبوبات (لوبیا و نخود فرنگی)، آجیل، دانه ها و محصولات سویا. • محدودیت های چربی اشباع شده و ترانس، قندهای اضافه شده و سدیم. • در نیازهای کالری روزانه خود قرار دارد.
منابع
  1. Li Y, Schellhorn HE. New developments and novel therapeutic perspectives for vitamin C. J Nutr 2007;137:2171-84. [PubMed abstract]
  2. Carr AC, Frei B. Toward a new recommended dietary allowance for vitamin C based on antioxidant and health effects in humans. Am J Clin Nutr 1999;69:1086-107. [PubMed abstract]
  3. Frei B, England L, Ames BN. Ascorbate is an outstanding antioxidant in human blood plasma. Proc Natl Acad Sci U S A 1989;86:6377-81. [PubMed abstract]
  4. Jacob RA, Sotoudeh G. Vitamin C function and status in chronic disease. Nutr Clin Care 2002;5:66-74. [PubMed abstract]
  5. Gershoff SN. Vitamin C (ascorbic acid): new roles, new requirements? Nutr Rev 1993;51:313-26. [PubMed abstract]
  6. Weinstein M, Babyn P, Zlotkin S. An orange a day keeps the doctor away: scurvy in the year 2000. Pediatrics 2001;108:E55. [PubMed abstract]
  7. Wang AH, Still C. Old world meets modern: a case report of scurvy. Nutr Clin Pract 2007;22:445-8. [PubMed abstract]
  8. Institute of Medicine. Food and Nutrition Board. Dietary Reference Intakes for Vitamin C, Vitamin E, Selenium, and Carotenoidsexternal link disclaimer. Washington, DC: National Academy Press, 2000.
  9. Stephen R, Utecht T. Scurvy identified in the emergency department: a case report. J Emerg Med 2001;21:235-7. [PubMed abstract]
  10. Padayatty SJ, Sun H, Wang Y, Riordan HD, Hewitt SM, Katz A, Wesley RA, Levine M. Vitamin C pharmacokinetics: implications for oral and intravenous use. Ann Intern Med 2004;140:533-7. [PubMed abstract]
  11. Francescone MA, Levitt J. Scurvy masquerading as leukocytoclastic vasculitis: a case report and review of the literature. Cutis 2005;76:261-6. [PubMed abstract]
  12. U.S. Department of Agriculture, Agricultural Research Service. 2011. USDA National Nutrient Database for Standard Reference, Release 24. Nutrient Data Laboratory Home Page, http://www.ars.usda.gov/ba/bhnrc/ndlexternal link disclaimer.
  13. Bates CJ. Bioavailability of vitamin C. Eur J Clin Nutr 1997;51 (Suppl 1):S28-33. [PubMed abstract]
  14. Mangels AR, Block G, Frey CM, Patterson BH, Taylor PR, Norkus EP, et al. The bioavailability to humans of ascorbic acid from oranges, orange juice and cooked broccoli is similar to that of synthetic ascorbic acid. J Nutr 1993;123:1054-61. [PubMed abstract]
  15. Gregory JF 3rd. Ascorbic acid bioavailability in foods and supplements. Nutr Rev 1993;51:301-3. [PubMed abstract]
  16. Johnston CS, Luo B. Comparison of the absorption and excretion of three commercially available sources of vitamin C. J Am Diet Assoc 1994;94:779-81. [PubMed abstract]
  17. Moyad MA, Combs MA, Vrablic AS, Velasquez J, Turner B, Bernal S. Vitamin C metabolites, independent of smoking status, significantly enhance leukocyte, but not plasma ascorbate concentrations. Adv Ther 2008;25:995-1009. [PubMed abstract]
  18. Moshfegh A, Goldman J, Cleveland L. What We Eat in America, NHANES 2001-2002: Usual Nutrient Intakes from Food Compared to Dietary Reference Intakesexternal link disclaimer. Washington, DC: U.S. Department of Agriculture, Agricultural Research Service, 2005.
  19. Radimer K, Bindewald B, Hughes J, Ervin B, Swanson C, Picciano MF. Dietary supplement use by US adults: data from the National Health and Nutrition Examination Survey, 1999-2000. Am J Epidemiol 2004;160:339-49. [PubMed abstract]
  20. Picciano MF, Dwyer JT, Radimer KL, Wilson DH, Fisher KD, Thomas PR, et al. Dietary supplement use among infants, children, and adolescents in the United States, 1999-2002. Arch Pediatr Adolesc Med 2007;161:978-85. [PubMed abstract]
  21. Levine M, Conry-Cantilena C, Wang Y, Welch RW, Washko PW, Dhariwal KR, et al. Vitamin C pharmacokinetics in healthy volunteers: evidence for a recommended dietary allowance. Proc Natl Acad Sci U S A 1996;93:3704-9. [PubMed abstract]
  22. Levine M, Rumsey SC, Daruwala R, Park JB, Wang Y. Criteria and recommendations for vitamin C intake. JAMA 1999;281:1415-23. [PubMed abstract]
  23. King, CG, Waugh, WA. The chemical nature of vitamin C. Science 1932;75:357-358.
  24. Svirbely J, Szent-Györgyi A. Hexuronic acid as the antiscorbutic factor. Nature 1932;129: 576.
  25. Svirbely J, Szent-Györgyi A. Hexuronic acid as the antiscorbutic factor. Nature 1932;129: 690.
  26. Hoffman FA. Micronutrient requirements of cancer patients. Cancer. 1985;55 (1 Suppl):295-300. [PubMed abstract]
  27. Deicher R, Hörl WH. Vitamin C in chronic kidney disease and hemodialysis patients. Kidney Blood Press Res 2003;26:100-6. [PubMed abstract]
  28. Hecht SS. Approaches to cancer prevention based on an understanding of N-nitrosamine carcinogenesis. Proc Soc Exp Biol Med 1997;216:181-91. [PubMed abstract]
  29. Zhang S, Hunter DJ, Forman MR, Rosner BA, Speizer FE, Colditz GA, et al. Dietary carotenoids and vitamins A, C, and E and risk of breast cancer. J Natl Cancer Inst 1999;91:547-56. [PubMed abstract]
  30. Kushi LH, Fee RM, Sellers TA, Zheng W, Folsom AR. Intake of vitamins A, C, and E and postmenopausal breast cancer. The Iowa Women’s Health Study. Am J Epidemiol 1996;144:165-74. [PubMed abstract]
  31. Levine M, Wang Y, Padayatty SJ, Morrow J. A new recommended dietary allowance of vitamin C for healthy young women. Proc Natl Acad Sci U S A 2001;98:9842-6. [PubMed abstract]
  32. Hercberg S, Galan P, Preziosi P, Bertrais S, Mennen L, Malvy D, et al. The SU.VI.MAX Study: a randomized, placebo-controlled trial of the health effects of antioxidant vitamins and minerals. Arch Intern Med 2004;164:2335-42. [PubMed abstract]
  33. Galan P, Briançon S, Favier A, Bertrais S, Preziosi P, Faure H, et al. Antioxidant status and risk of cancer in the SU.VI.MAX study: is the effect of supplementation dependent on baseline levels? Br J Nutr 2005;94:125-32. [PubMed abstract]
  34. Gaziano JM, Glynn RJ, Christen WG, Kurth T, Belanger C, MacFadyen J, et al. Vitamins E and C in the prevention of prostate and total cancer in men: the Physicians’ Health Study II randomized controlled trial. JAMA 2009;301:52-62. [PubMed abstract]
  35. Lin J, Cook NR, Albert C, Zaharris E, Gaziano JM, Van Denburgh M, et al. Vitamins C and E and beta carotene supplementation and cancer risk: a randomized controlled trial. J Natl Cancer Inst 2009;101:14-23. [PubMed abstract]
  36. Taylor PR, Li B, Dawsey SM, Li JY, Yang CS, Guo W, et al. Prevention of esophageal cancer: the nutrition intervention trials in Linxian, China. Linxian Nutrition Intervention Trials Study Group. Cancer Res 1994;54(7 Suppl):2029s-31s. [PubMed abstract]
  37. Qiao YL, Dawsey SM, Kamangar F, Fan JH, Abnet CC, Sun XD, et al. Total and cancer mortality after supplementation with vitamins and minerals: follow-up of the Linxian General Population Nutrition Intervention Trial. J Natl Cancer Inst 2009;101:507-18. [PubMed abstract]
  38. Bjelakovic G, Nikolova D, Simonetti RG, Gluud C. Antioxidant supplements for preventing gastrointestinal cancers. Cochrane Database Syst Rev 2008;(3):CD004183. [PubMed abstract]
  39. Coulter I, Hardy M, Shekelle P, Udani J, Spar M, Oda K, et al. Effect of the supplemental use of antioxidants vitamin C, vitamin E, and coenzyme Q10 for the prevention and treatment of cancer. Evidence Report/Technology Assessment Number 75. AHRQ Publication No. 04-E003. Rockville, MD: Agency for Healthcare Research and Quality, 2003. [PubMed abstract]
  40. Padayatty SJ, Levine M. Vitamins C and E and the prevention of preeclampsia. N Engl J Med 2006;355:1065. [PubMed abstract]
  41. Padayatty SJ, Levine M. Antioxidant supplements and cardiovascular disease in men. JAMA 2009;301:1336. [PubMed abstract]
  42. Cameron E, Campbell A. The orthomolecular treatment of cancer. II. Clinical trial of high-dose ascorbic acid supplements in advanced human cancer. Chem Biol Interact 1974;9:285-315. [PubMed abstract]
  43. Cameron E, Pauling L. Supplemental ascorbate in the supportive treatment of cancer: prolongation of survival times in terminal human cancer. Proc Natl Acad Sci U S A 1976;73:3685-9. [PubMed abstract]
  44. Moertel CG, Fleming TR, Creagan ET, Rubin J, O’Connell MJ, Ames MM. High-dose vitamin C versus placebo in the treatment of patients with advanced cancer who have had no prior chemotherapy. A randomized double-blind comparison. N Engl J Med 1985;312:137-41. [PubMed abstract]
  45. Bruno EJ Jr, Ziegenfuss TN, Landis J. Vitamin C: research update. Curr Sports Med Rep 2006;5:177-81. [PubMed abstract]
  46. Padayatty SJ, Riordan HD, Hewitt SM, Katz A, Hoffer LJ, Levine M. Intravenously administered vitamin C as cancer therapy: three cases. CMAJ 2006;174:937-42. [PubMed abstract]
  47. Hoffer LJ, Levine M, Assouline S, Melnychuk D, Padayatty SJ, Rosadiuk K, et al. Phase I clinical trial of i.v. ascorbic acid in advanced malignancy. Ann Oncol 2008;19:1969-74. [PubMed abstract]
  48. Chen Q, Espey MG, Sun AY, Pooput C, Kirk KL, Krishna MC, et al. Pharmacologic doses of ascorbate act as a prooxidant and decrease growth of aggressive tumor xenografts in mice. Proc Natl Acad Sci U S A 2008;105:11105-9. [PubMed abstract]
  49. Chen Q, Espey MG, Krishna MC, Mitchell JB, Corpe CP, Buettner GR, et al. Pharmacologic ascorbic acid concentrations selectively kill cancer cells: action as a pro-drug to deliver hydrogen peroxide to tissues. Proc Natl Acad Sci U S A 2005;102:13604-9. [PubMed abstract]
  50. Chen Q, Espey MG, Sun AY, Lee JH, Krishna MC, Shacter E, et al. Ascorbate in pharmacologic concentrations selectively generates ascorbate radical and hydrogen peroxide in extracellular fluid in vivo. Proc Natl Acad Sci U S A 2007;104:8749-54. [PubMed abstract]
  51. Levine M, Espey MG, Chen Q. Losing and finding a way at C: new promise for pharmacologic ascorbate in cancer treatment. Free Radic Biol Med 2009;47:27-9. [PubMed abstract]
  52. Seifried HE, Anderson DE, Sorkin BC, Costello RB. Free radicals: the pros and cons of antioxidants. Executive summary report. J Nutr 2004;134:3143S-63S. [PubMed abstract]
  53. Natural Medicines Comprehensive Databaseexternal link disclaimer. Vitamin C.
  54. Ye Z, Song H. Antioxidant vitamins intake and the risk of coronary heart disease: meta-analysis of cohort studies. Eur J Cardiovasc Prev Rehabil 2008;15:26-34. [PubMed abstract]
  55. Willcox BJ, Curb JD, Rodriguez BL. Antioxidants in cardiovascular health and disease: key lessons from epidemiologic studies. Am J Cardiol 2008;101:75D-86D. [PubMed abstract]
  56. Honarbakhsh S, Schachter M. Vitamins and cardiovascular disease. Br J Nutr 2008:1-19. [PubMed abstract]
  57. Osganian SK, Stampfer MJ, Rimm E, Spiegelman D, Hu FB, Manson JE, et al. Vitamin C and risk of coronary heart disease in women. J Am Coll Cardiol 2003;42:246-52. [PubMed abstract]
  58. Lee DH, Folsom AR, Harnack L, Halliwell B, Jacobs DR Jr. Does supplemental vitamin C increase cardiovascular disease risk in women with diabetes? Am J Clin Nutr 2004;80:1194-200. [PubMed abstract]
  59. Myint PK, Luben RN, Welch AA, Bingham SA, Wareham NJ, Khaw KT. Plasma vitamin C concentrations predict risk of incident stroke over 10 y in 20 649 participants of the European Prospective Investigation into Cancer Norfolk prospective population study. Am J Clin Nutr 2008;87:64-9. [PubMed abstract]
  60. Muntwyler J, Hennekens CH, Manson JE, Buring JE, Gaziano JM. Vitamin supplement use in a low-risk population of US male physicians and subsequent cardiovascular mortality. Arch Intern Med 2002;162:1472-6. [PubMed abstract]
  61. Knekt P, Ritz J, Pereira MA, O’Reilly EJ, Augustsson K, Fraser GE, et al. Antioxidant vitamins and coronary heart disease risk: a pooled analysis of 9 cohorts. Am J Clin Nutr 2004;80:1508-20. [PubMed abstract]
  62. Cook NR, Albert CM, Gaziano JM, Zaharris E, MacFadyen J, Danielson E, et al. A randomized factorial trial of vitamins C and E and beta carotene in the secondary prevention of cardiovascular events in women: results from the Women’s Antioxidant Cardiovascular Study. Arch Intern Med 2007;167:1610-8. [PubMed abstract]
  63. Sesso HD, Buring JE, Christen WG, Kurth T, Belanger C, MacFadyen J, et al. Vitamins E and C in the prevention of cardiovascular disease in men: the Physicians’ Health Study II randomized controlled trial. JAMA 2008;300:2123-33. [PubMed abstract]
  64. Waters DD, Alderman EL, Hsia J, Howard BV, Cobb FR, Rogers WJ, et al. Effects of hormone replacement therapy and antioxidant vitamin supplements on coronary atherosclerosis in postmenopausal women: a randomized controlled trial. JAMA 2002;288:2432-40. [PubMed abstract]
  65. Bleys J, Miller ER 3rd, Pastor-Barriuso R, Appel LJ, Guallar E. Vitamin-mineral supplementation and the progression of atherosclerosis: a meta-analysis of randomized controlled trials. Am J Clin Nutr 2006;84:880-7. [PubMed abstract]
  66. Shekelle P, Morton S, Hardy M. Effect of supplemental antioxidants vitamin C, vitamin E, and coenzyme Q10 for the prevention and treatment of cardiovascular disease. Evidence Report/Technology Assessment No. 83 AHRQ Publication No. 03-E043. Rockville, MD: Agency for Healthcare Research and Quality, 2003. [PubMed abstract]
  67. van Leeuwen R, Boekhoorn S, Vingerling JR, Witteman JC, Klaver CC, Hofman A, et al. Dietary intake of antioxidants and risk of age-related macular degeneration. JAMA 2005;294:3101-7. [PubMed abstract]
  68. Evans J. Primary prevention of age related macular degeneration. BMJ 2007;335:729. [PubMed abstract]
  69. Chong EW, Wong TY, Kreis AJ, Simpson JA, Guymer RH. Dietary antioxidants and primary prevention of age related macular degeneration: systematic review and meta-analysis. BMJ 2007;335:755. [PubMed abstract]
  70. Evans JR. Antioxidant vitamin and mineral supplements for slowing the progression of age-related macular degeneration. Cochrane Database Syst Rev 2006;(2):CD000254. [PubMed abstract]
  71. Age-Related Eye Disease Study Research Group. A randomized, placebo-controlled, clinical trial of high-dose supplementation with vitamins C and E, beta carotene, and zinc for age-related macular degeneration and vision loss: AREDS report no. 8. Arch Ophthalmol 2001;119:1417-36. [PubMed abstract]
  72. The Age-Related Eye Disease Study 2 (AREDS2) Research Group. Lutein + zeaxanthin and omega-3 fatty acids for age-related macular degeneration: the Age-Related Eye Disease Study 2 (AREDS2) randomized clinical trial. JAMA 2013;309:2005-15. [PubMed abstract]
  73. Yoshida M, Takashima Y, Inoue M, Iwasaki M, Otani T, Sasaki S; JPHC Study Group. Prospective study showing that dietary vitamin C reduced the risk of age-related cataracts in a middle-aged Japanese population. Eur J Nutr 2007;46:118-24. [PubMed abstract]
  74. Rautiainen S, Lindblad BE, Morgenstern R, Wolk A. Vitamin C supplements and the risk of age-related cataract: a population-based prospective cohort study in women. Am J Clin Nutr. 2010 Feb;91(2):487-93. [PubMed abstract]
  75. Sperduto RD, Hu TS, Milton RC, Zhao JL, Everett DF, Cheng QF, et al. The Linxian cataract studies. Two nutrition intervention trials. Arch Ophthalmol 1993;111:1246-53. [PubMed abstract]
  76. Age-Related Eye Disease Study Research Group. A randomized, placebo-controlled, clinical trial of high-dose supplementation with vitamins C and E and beta carotene for age-related cataract and vision loss: AREDS report no. 9. Arch Ophthalmol 2001;119:1439-52. [PubMed abstract]
  77. The Age-Related Eye Disease Study 2 (AREDS2) Research Group. Lutein/zeaxanthin for the treatment of age-related cataract: AREDS2 randomized trial report no. 4. JAMA Ophthalmol 2013. Online May 5. [PubMed abstract]
  78. Pauling L. The significance of the evidence about ascorbic acid and the common cold. Proc Natl Acad Sci U S A 1971;68:2678-81. [PubMed abstract]
  79. Douglas RM, Hemilä H. Vitamin C for preventing and treating the common cold. PLoS Med 2005;2:e168. [PubMed abstract]
  80. Douglas RM, Hemilä H, Chalker E, Treacy B. Vitamin C for preventing and treating the common cold. Cochrane Database Syst Rev 2007;(3):CD000980. [PubMed abstract]
  81. Wintergerst ES, Maggini S, Hornig DH. Immune-enhancing role of vitamin C and zinc and effect on clinical conditions. Ann Nutr Metab 2006;50:85-94. [PubMed abstract]
  82. Hemilä H. The role of vitamin C in the treatment of the common cold. Am Fam Physician 2007;76:1111, 1115. [PubMed abstract]
  83. Johnston CS. The antihistamine action of ascorbic acid. Subcell Biochem 1996;25:189-213. [PubMed abstract]
  84. Curhan GC, Willett WC, Rimm EB, Stampfer MJ. A prospective study of the intake of vitamins C and B6, and the risk of kidney stones in men. J Urol 1996;155:1847-51. [PubMed abstract]
  85. Curhan GC, Willett WC, Speizer FE, Stampfer MJ. Intake of vitamins B6 and C and the risk of kidney stones in women. J Am Soc Nephrol 1999;10:840-5. [PubMed abstract]
  86. Taylor EN, Stampfer MJ, Curhan GC. Dietary factors and the risk of incident kidney stones in men: new insights after 14 years of follow-up. J Am Soc Nephrol 2004;15:3225-32. [PubMed abstract]
  87. Lee SH, Oe T, Blair IA. Vitamin C-induced decomposition of lipid hydroperoxides to endogenous genotoxins. Science 2001;292:2083-6. [PubMed abstract]
  88. Podmore ID, Griffiths HR, Herbert KE, Mistry N, Mistry P, Lunec J. Vitamin C exhibits pro-oxidant properties. Nature 1998;392:559. [PubMed abstract]
  89. Carr A, Frei B. Does vitamin C act as a pro-oxidant under physiological conditions? FASEB J 1999 Jun;13:1007-24. [PubMed abstract]
  90. Lawenda BD, Kelly KM, Ladas EJ, Sagar SM, Vickers A, Blumberg JB. Should supplemental antioxidant administration be avoided during chemotherapy and radiation therapy? J Natl Cancer Inst 2008;100:773-83. [PubMed abstract]
  91. Ladas EJ, Jacobson JS, Kennedy DD, Teel K, Fleischauer A, Kelly KM. Antioxidants and cancer therapy: a systematic review. J Clin Oncol 2004;22:517-28. [PubMed abstract]
  92. Block KI, Koch AC, Mead MN, Tothy PK, Newman RA, Gyllenhaal C. Impact of antioxidant supplementation on chemotherapeutic efficacy: a systematic review of the evidence from randomized controlled trials. Cancer Treat Rev 2007;33:407-18. [PubMed abstract]
  93. Heaney ML, Gardner JR, Karasavvas N, Golde DW, Scheinberg DA, Smith EA, et al. Vitamin C antagonizes the cytotoxic effects of antineoplastic drugs. Cancer Res 2008;68:8031-8. [PubMed abstract]
  94. Prasad KN. Rationale for using high-dose multiple dietary antioxidants as an adjunct to radiation therapy and chemotherapy. J Nutr 2004;134:3182S-3S. [PubMed abstract]
  95. Brown BG, Zhao XQ, Chait A, Fisher LD, Cheung MC, Morse JS, et al. Simvastatin and niacin, antioxidant vitamins, or the combination for the prevention of coronary disease. N Engl J Med 2001;345:1583-92. [PubMed abstract]
  96. Cheung MC, Zhao XQ, Chait A, Albers JJ, Brown BG. Antioxidant supplements block the response of HDL to simvastatin-niacin therapy in patients with coronary artery disease and low HDL. Arterioscler Thromb Vasc Biol 2001;21:1320-6. [PubMed abstract]

نظرات (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی

جاوا اسكریپت